Zbiór kolendry

Zbiór kolendry rozpoczyna się w fazie dojrzewania baldachów pierwszego rzędu, zwykle w połowie sierpnia, opóźnianie zbioru powoduje straty, gdyż nasiona łatwo się osypują. W godzinach rannych zbiór jest. bezpieczniejszy. Do zbioru używa się snopowiązałek lub żniwiarek, po czym dosusza się na polu i młóci. Można również zbierać kombajnem dwufazowo. Plon owoców z 1 hektara wynosi średnio 1,5—2 t, w sprzyjających warunkach atmosferycznych może również przekroczyć znacznie 2 t lub obniżyć się do kilku kwintali, jeśli plantacja została porażona zgorzelą kwiatostanów. Najgroźniejszą chorobą kolendry jest zgorzel kwiatostanów i marnienie owoców, powszechnie znana jako „bakterioza”. Pojawia się ona nagle w okresie kwitnienia i dojrzewania owoców w lata wilgotne, dżdżyste i ciepłe; w ciągu kilku dni może spowodować zniszczenie całych plantacji. Ponieważ nieznany jest jeszcze czynnik chorobotwórczy, nie można zalecać jej zwalczania, natomiast zapobiega wystąpieniu choroby zaprawianie nasion Zaprawą nasienną T lub Dithane M-45, albo Zaprawą T zawiesinową.

Zabiegi pielegnacyjne kminku

Wiosenne spulchnianie dla zabezpieczenia przed utratą wody z gleby i przewietrzenia jej wykonuje się jak najwcześniej, łącząc ten zabieg z pogłównym nawożeniem mineralnym. Zabiegi mechaniczne mogą być wykonywane od czasu zakrycia międzyrzędzi. Stosowanie herbicydów jest możliwe tylko w przypadku czystego siewu kminku. Zaraz po siewie stosuje się Afalon w dawce 1,5—2 kg/ha, Patoran 50 WP w dawce 3—4 kg/ha lub Gesagard 50 w dawce 1,5—2 kg/ha względnie po wschodach w fazie 3—5 liści, Afalon w dawce 1—1,5 kg/ha; preparaty rozpuszcza się w 300—600 l/ha wody. Jesienią, w pierwszym roku uprawy można zastosować chwastobójczy preparat Kerb 50W w ilości 3 kg/ha w 300—600 1 wody. Zbiór kminku nie jest łatwy ze względu na osypywanie się owoców. Przypada on na przełomie czerwca i lipca. Sygnałem do rozpoczęcia zbioru jest czerwonobrunatny kolor owoców. Zbiór nasion w pełnej dojrzałości baldachów pierwszego rzędu jest terminem spóźnionym. Najkorzystniej jest wykonywać zbiór w godzinach rannych i w dni pochmurne. Kminek ścina się żniwiarkami, snopowiązałkami łub żniwiarkami pokosowymi i zostawia na polu w celu dosuszenia. Zwózka do młocarni wymaga użycia płacht w czasie wrzucania na wozy czy przyczepy, jak i przy podawaniu na młocarnię. Do młocki na polu można wykorzystać kombajny.

Wybarwianie plam

Zastarzałe plamy z krwi, powstałe na kolorowych materiałach usuwa się przed praniem. Najpierw tkaninę moczy w letniej wodzie z dodatkiem łyżki amoniaku na litr wody. Po upływie 1-2 godzin tkaninę wyżyma się, plamy zwilża tamponem waty umoczonym w roztworze kwasku szczawiowego lub octu. Po spłukaniu czystą wodą tych środków materiał można prać w roztworze mydła lub proszku. Aby zapobiec utrwaleniu się plamy z czerwonego wina na białym obrusie z naturalnego włókna, natychmiast posypuje się zaplamione miejsce grubą warstwą miałkiej soli kuchennej. Po zdjęciu obrusa pierze się go normalnie. Plamy z rdzy z naturalnych białych i kolorowych tkanin usuwa się silnym, mocno kwaśnym roztworem kwasku cytrynowego, używanego w kuchni do zakwaszania potraw. Na 1/3 szklanki gorącej wody bierze się płaską łyżeczkę kwasku i miesza do całkowitego rozpuszczenia. Tym roztworem nasyca się parokrotnie miejsca z rdzawymi plamami, po czym — gdy znikną — tkaninę kilkakrotnie płucze się w czystej wodzie. Aby usunąć smołę lub lepik, którymi została pobrudzona odzież, najpierw ostrożnie i możliwie dokładnie zdejmuje się je tępą stroną noża, a następnie usuwa szmatką maczaną w terpentynie lub benzynie. Zaschniętą smołę lub lepik w miarę możności dokładnie wykrusza się, zwilża plamę terpentyną lub benzyną i usuwa zmywając często zmienianą szmatką. Przed przystąpieniem do tej pracy wygasza się wszelkie źródła ognia i szeroko otwiera okno.

Uprawę kminku

Uprawę kminku z rośliną współrzędną zakłada się po okopowych, mieszankach, względnie innych roślinach pozostawiających wiosną pole czyste, w dobrej kulturze. W tym przypadku uwzględniając zapotrzebowanie pokarmowe rośliny współrzędnej i kminku stosuje się nawożenie na 1 ha w cyklu dwuletnim. 180 kg N stosujemy w następujących dawkach: 1/4 wiosną przed siewem, 1/4 — po wschodach, 1/4 — po zbiorze rośliny współrzędnej, 1/4 — wiosną następnego roku po ruszeniu wegetacji kminku oraz 200 kg P i 400 kg K w całości przed siewem. Przygotowanie gleby pod zasiew kminku powinno być w obu przypadkach bardzo staranne. Podstawowym zabiegiem uprawowym jest głęboka orka oraz bronowanie pola z równoczesnym zastosowaniem przed siewem wału gładkiego. Zakładanie plantacji. Nasiona wysiewa się wprost do gruntu. Materiał siewny stanowią suche owoce — niełupki zwężające się na końcach i sierpowato wygięte. Barwa ich jest szarobrązowa. Na powierzchni posiadają wyraźne jaśniejsze żeberkowanie. Długość niełupek wynosi 3—5 mm,szerokość 1—1,5 mm, a masa 1000 nieiupek, zależnie od odmiany, waha się w granicach 2—5 g. Nasiona kminku dojrzewają w pierwszej połowie lipca. Zdolność kiełkowania zachowują przez 2—3 lata.

Skóra- twarz

Skóra tłusta wydziela naturalny tłuszcz, powodujący, że twarz wygląda jak posmarowana kremem. Zatyka on pory, utrudnia skórze! oddychanie, jest przyczyną szybko tworzących się zaskórników. Tym mankamentom cery można skutecznie zapobiegać. Dwa razy w tygodniu miękką szczotką do włosów dla niemowląt masuje się suchą skórę twarzy, zatacza nią niewielkie kółka. Masaż zaczyna się od brody poprzez policzki, nos, kości policzkowe — do uszu i czoła, po czym powtarza się cały zabieg, ale już szczotką zmoczoną w zimnej wodzie. Bezpośrednio po zabiegu skóra będzie jaśniejsza i zaróżowiona. Regularne jego wykonywanie 1 -3 razy w tygodniu powoduje, że rozszerzone pory skóry będą mniej widoczne, a twarz nie będzie błyszczeć. Wolniej też będą się tworzyć zaskórniki. Zaskórnik inaczej wągier, kusi by go natychmiast wycisnąć i w ten sposób usunąć. Cerę z zaskórników — wielu czy pojedynczych —- można oczyszczać tylko po rozgrzaniu skóry nad parą. Bardzo ważne jest zachowanie czystości przy takim zabiegu, posługiwanie się miękkim czystym kawałkiem tetry, cienkiego płótna, a przed nim dokładne umycie rąk i wyszorowanie paznokci.